*bidōną

Runic: ᛒᛁᛞᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈbi.ðɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to wait
  2. to remain

Etymology

From *bidą (‘waiting, biding’) + *-ōną(forms denominative Weak class 2 verbs).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularbidōbidǭ–
2nd singularbidōsibidōsbidō
3rd singularbidōþibidōbidōþau
1st dualbidōsbidōw–
2nd dualbidōþizbidōþizbidōþiz
1st pluralbidōmazbidōm–
2nd pluralbidōþbidōþbidōþ
3rd pluralbidōnþibidōnbidōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbidōi–
2nd singularbidōsaibidōsau
3rd singularbidōþaibidōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralbidōnþaibidōnþau
2nd pluralbidōnþaibidōnþau
3rd pluralbidōnþaibidōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbidōdǭbidōdēdį̄
2nd singularbidōdēzbidōdēdīz
3rd singularbidōdēbidōdēdī
1st dualbidōdēdūbidōdēdīw
2nd dualbidōdēdudizbidōdēdīdiz
1st pluralbidōdēdumbidōdēdīm
2nd pluralbidōdēdudbidōdēdīd
3rd pluralbidōdēdunbidōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
bidōną bidōndz bidōdaz

Find a form

Descendants

  • *bidōn (Proto-West Germanic)
    • bidōn, bīdōn (Old Saxon)
  • *bidōn (Proto-West Germanic)
    • *bidian (Old English)
      • andbidian, ġēanbidian, ġebidian, onbidian (Old English)
  • *bidōn (Proto-West Germanic)
    • bidia (Old Frisian)
      • bida (North Frisian)
      • biidzje (West Frisian)
  • biða (Old Norse)
    • biða (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary