*bigerdaną
Runic: ᛒᛁᚷᛖᚱᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌbi.ˈɣer.ðɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to begird
Etymology
From *bi- (‘by, at’; a general locative prefix) + *gerdaną (‘to gird’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | bigerdō | bigerdaų | – |
| 2nd singular | bigirdizi | bigerdaiz | bigerd |
| 3rd singular | bigirdidi | bigerdai | bigerdadau |
| 1st dual | bigerdōz | bigerdaiw | – |
| 2nd dual | bigerdadiz | bigerdaidiz | bigerdadiz |
| 1st plural | bigerdamaz | bigerdaim | – |
| 2nd plural | bigirdid | bigerdaid | bigirdid |
| 3rd plural | bigerdandi | bigerdain | bigerdandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | bigerdai | – |
| 2nd singular | bigerdazai | bigerdaizau |
| 3rd singular | bigerdadai | bigerdaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | bigerdandai | bigerdaindau |
| 2nd plural | bigerdandai | bigerdaindau |
| 3rd plural | bigerdandai | bigerdaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | bigard | bigurdį̄ |
| 2nd singular | bigarst | bigurdīz |
| 3rd singular | bigard | bigurdī |
| 1st dual | bigurdū | bigurdīw |
| 2nd dual | bigurdudiz | bigurdīdiz |
| 1st plural | bigurdum | bigurdīm |
| 2nd plural | bigurdud | bigurdīd |
| 3rd plural | bigurdun | bigurdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| bigerdaną | bigerdandz | bigurdanaz |
Descendants
-
begirdan, begyrdan (Old English)
-
bigirden, begirden (Middle English)
- begird (English)
-
bigirden, begirden (Middle English)
- 𐌱𐌹𐌲𐌰𐌹𐍂𐌳𐌰𐌽 (bigairdan) (Gothic)