*bigerdaną

Runic: ᛒᛁᚷᛖᚱᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌbi.ˈɣer.ðɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

to begird

Etymology

From *bi- (‘by, at’; a general locative prefix) + *gerdaną (‘to gird’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularbigerdōbigerdaų–
2nd singularbigirdizibigerdaizbigerd
3rd singularbigirdidibigerdaibigerdadau
1st dualbigerdōzbigerdaiw–
2nd dualbigerdadizbigerdaidizbigerdadiz
1st pluralbigerdamazbigerdaim–
2nd pluralbigirdidbigerdaidbigirdid
3rd pluralbigerdandibigerdainbigerdandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbigerdai–
2nd singularbigerdazaibigerdaizau
3rd singularbigerdadaibigerdaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralbigerdandaibigerdaindau
2nd pluralbigerdandaibigerdaindau
3rd pluralbigerdandaibigerdaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbigardbigurdį̄
2nd singularbigarstbigurdīz
3rd singularbigardbigurdī
1st dualbigurdūbigurdīw
2nd dualbigurdudizbigurdīdiz
1st pluralbigurdumbigurdīm
2nd pluralbigurdudbigurdīd
3rd pluralbigurdunbigurdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
bigerdaną bigerdandz bigurdanaz

Find a form

Descendants

  • begirdan, begyrdan (Old English)
    • bigirden, begirden (Middle English)
      • begird (English)
  • 𐌱𐌹𐌲𐌰𐌹𐍂𐌳𐌰𐌽 (bigairdan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary