*bilaibijaną

Runic: ᛒᛁᛚᚨᛁᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌbi.ˈlɑi̯.βi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to cause to stay, to leave behind

Etymology

From *bilībaną (‘to stay, to remain in place’) + *-(i)janą(causative suffix forming Weak class 1 verbs).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularbilaibijōbilaibijaų–
2nd singularbilaibīsibilaibijaisbilaibī
3rd singularbilaibīþibilaibijaibilaibijaþau
1st dualbilaibijōsbilaibijaiw–
2nd dualbilaibijaþizbilaibijaiþizbilaibijaþiz
1st pluralbilaibijamazbilaibijaim–
2nd pluralbilaibīþbilaibijaiþbilaibīþ
3rd pluralbilaibijanþibilaibijainbilaibijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbilaibijai–
2nd singularbilaibijasaibilaibijaisau
3rd singularbilaibijaþaibilaibijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralbilaibijanþaibilaibijainþau
2nd pluralbilaibijanþaibilaibijainþau
3rd pluralbilaibijanþaibilaibijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbilaibidǭbilaibidēdį̄
2nd singularbilaibidēzbilaibidēdīz
3rd singularbilaibidēbilaibidēdī
1st dualbilaibidēdūbilaibidēdīw
2nd dualbilaibidēdudizbilaibidēdīdiz
1st pluralbilaibidēdumbilaibidēdīm
2nd pluralbilaibidēdudbilaibidēdīd
3rd pluralbilaibidēdunbilaibidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
bilaibijaną bilaibijandz bilaibidaz

Find a form

Descendants

  • *bilaibijan (Proto-West Germanic)
    • bilēva (Old Frisian)
  • *bilaibijan (Proto-West Germanic)
    • *bileiven (Old Dutch)
      • beleeven (Middle Dutch)
        • bleven (Dutch)
  • *bilaibijan (Proto-West Germanic)
    • belǣfan (Old English)
      • beleven, bleven (Middle English)
        • beleave (English)
        • beleve (Scots)
  • *bilaibijan (Proto-West Germanic)
    • *bilēvian (Old Saxon)
      • belêven (Middle Low German)
  • 𐌱𐌹𐌻𐌰𐌹𐌱𐌾𐌰𐌽 (bilaibjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary