*birhtijaną

Runic: ᛒᛁᚱᚺᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈbirx.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to brighten, shine, make clear

Etymology

From *berhtaz (‘bright’, shining’) + *-(i)janą(causative suffix forming Weak class 1 verbs).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularbirhtijōbirhtijaų–
2nd singularbirhtīsibirhtijaisbirhtī
3rd singularbirhtīþibirhtijaibirhtijaþau
1st dualbirhtijōsbirhtijaiw–
2nd dualbirhtijaþizbirhtijaiþizbirhtijaþiz
1st pluralbirhtijamazbirhtijaim–
2nd pluralbirhtīþbirhtijaiþbirhtīþ
3rd pluralbirhtijanþibirhtijainbirhtijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbirhtijai–
2nd singularbirhtijasaibirhtijaisau
3rd singularbirhtijaþaibirhtijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralbirhtijanþaibirhtijainþau
2nd pluralbirhtijanþaibirhtijainþau
3rd pluralbirhtijanþaibirhtijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbirhtidǭbirhtidēdį̄
2nd singularbirhtidēzbirhtidēdīz
3rd singularbirhtidēbirhtidēdī
1st dualbirhtidēdūbirhtidēdīw
2nd dualbirhtidēdudizbirhtidēdīdiz
1st pluralbirhtidēdumbirhtidēdīm
2nd pluralbirhtidēdudbirhtidēdīd
3rd pluralbirhtidēdunbirhtidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
birhtijaną birhtijandz birhtidaz

Find a form

Descendants

  • *birhtijan (Proto-West Germanic)
    • birhtan, brihtan, bierhtan, bryhtan, beorhtan (Old English)
      • brihten, briʒten, brighten, bryghten (Middle English)
        • brighten (English)
  • birta (Old Norse)
    • birta (Faroese)
    • birta (Icelandic)
    • byrta (Norwegian)
    • birta (Old Danish)
    • *birta (Swedish)
  • 𐌱𐌰𐌹𐍂𐌷𐍄𐌾𐌰𐌽 (bairhtjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary