*bisitjaną

Runic: ᛒᛁᛊᛁᛏᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌbi.ˈsit.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to sit among, sit near

Etymology

From *bi- (‘by, at’; a general locative prefix) + *sitjaną (‘to sit’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularbisitjōbisitjaų–
2nd singularbisitisibisitjaisbisiti
3rd singularbisitiþibisitjaibisitjaþau
1st dualbisitjōsbisitjaiw–
2nd dualbisitjaþizbisitjaiþizbisitjaþiz
1st pluralbisitjamazbisitjaim–
2nd pluralbisitiþbisitjaiþbisitiþ
3rd pluralbisitjanþibisitjainbisitjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbisitjai–
2nd singularbisitjasaibisitjaisau
3rd singularbisitjaþaibisitjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralbisitjanþaibisitjainþau
2nd pluralbisitjanþaibisitjainþau
3rd pluralbisitjanþaibisitjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbisatbisētį̄
2nd singularbisastbisētīz
3rd singularbisatbisētī
1st dualbisētūbisētīw
2nd dualbisētudizbisētīdiz
1st pluralbisētumbisētīm
2nd pluralbisētudbisētīd
3rd pluralbisētunbisētīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
bisitjaną bisitjandz bisetanaz

Find a form

Descendants

  • *bisittjan (Proto-West Germanic)
    • *besitten (Old Dutch)
      • besitten (Middle Dutch)
        • besit (Afrikaans)
        • bezitten (Dutch)
  • *bisittjan (Proto-West Germanic)
    • besittan (Old English)
      • besitten (Middle English)
        • besit (English)
  • *bisittjan (Proto-West Germanic)
    • bisizzen (Old High German)
      • besitzen (Middle High German)
        • besitzen (German)
  • *bisittjan (Proto-West Germanic)
    • besittian (Old Saxon)
      • besitten (Middle Low German)
        • besidde (Danish)
        • besitte (Norwegian Bokmål)
        • besitta (Swedish)
  • 𐌱𐌹𐍃𐌹𐍄𐌰𐌽 (bisitan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary