*biwindaną

Runic: ᛒᛁᚹᛁᚾᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌbi.ˈwin.dɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

to wind around or about, enwrap

Etymology

From *bi-(‘by, at’; a general locative prefix) + *windaną (‘to wind, wrap’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularbiwindōbiwindaų–
2nd singularbiwindizibiwindaizbiwind
3rd singularbiwindidibiwindaibiwindadau
1st dualbiwindōzbiwindaiw–
2nd dualbiwindadizbiwindaidizbiwindadiz
1st pluralbiwindamazbiwindaim–
2nd pluralbiwindidbiwindaidbiwindid
3rd pluralbiwindandibiwindainbiwindandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbiwindai–
2nd singularbiwindazaibiwindaizau
3rd singularbiwindadaibiwindaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralbiwindandaibiwindaindau
2nd pluralbiwindandaibiwindaindau
3rd pluralbiwindandaibiwindaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbiwandbiwundį̄
2nd singularbiwanstbiwundīz
3rd singularbiwandbiwundī
1st dualbiwundūbiwundīw
2nd dualbiwundudizbiwundīdiz
1st pluralbiwundumbiwundīm
2nd pluralbiwundudbiwundīd
3rd pluralbiwundunbiwundīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
biwindaną biwindandz biwundanaz

Find a form

Descendants

  • *biwindan (Proto-West Germanic)
    • bewinden (Middle Dutch)
      • bewinden (Dutch)
  • *biwindan (Proto-West Germanic)
    • bewindan (Old English)
      • bewinden, biwinden (Middle English)
        • bewind (English)
  • *biwindan (Proto-West Germanic)
    • biwintan (Old High German)
      • bewinden (Middle High German)
        • bewinden (German)
  • *biwindan (Proto-West Germanic)
    • biwindan (Old Saxon)
      • bewinden (Middle Low German)
  • 𐌱𐌹𐍅𐌹𐌽𐌳𐌰𐌽 (biwindan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary

Words mentioned in this entry