*blankijaną
Runic: ᛒᛚᚨᚾᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈblɑŋ.ki.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to shine, to blink, to flash
- to cheat, to deceive
Etymology
Likely from *blankaz (‘shining, white’) + *-(i)janą(causative suffix forming Weak class 1 verbs). It is less likely to be derived from *blinkaną, as its root, bʰleyǵ-, would give *blaikijaną as its causative formation, rather than *blankijaną (though the possibility that it was created via analogy is still possible).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | blankijō | blankijaų | – |
| 2nd singular | blankīsi | blankijais | blankī |
| 3rd singular | blankīþi | blankijai | blankijaþau |
| 1st dual | blankijōs | blankijaiw | – |
| 2nd dual | blankijaþiz | blankijaiþiz | blankijaþiz |
| 1st plural | blankijamaz | blankijaim | – |
| 2nd plural | blankīþ | blankijaiþ | blankīþ |
| 3rd plural | blankijanþi | blankijain | blankijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | blankijai | – |
| 2nd singular | blankijasai | blankijaisau |
| 3rd singular | blankijaþai | blankijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | blankijanþai | blankijainþau |
| 2nd plural | blankijanþai | blankijainþau |
| 3rd plural | blankijanþai | blankijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | blankidǭ | blankidēdį̄ |
| 2nd singular | blankidēz | blankidēdīz |
| 3rd singular | blankidē | blankidēdī |
| 1st dual | blankidēdū | blankidēdīw |
| 2nd dual | blankidēdudiz | blankidēdīdiz |
| 1st plural | blankidēdum | blankidēdīm |
| 2nd plural | blankidēdud | blankidēdīd |
| 3rd plural | blankidēdun | blankidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| blankijaną | blankijandz | blankidaz |
Descendants
-
*blankijan (Proto-West Germanic)
-
*blenken (Old Dutch)
- blenken, blinken (Middle Dutch)
-
*blenken (Old Dutch)
-
*blankijan (Proto-West Germanic)
-
blenċan (Old English)
-
blenchen, blenken (Middle English)
- blench (English)
- blenk (Scots)
-
blenchen, blenken (Middle English)
-
blenċan (Old English)
-
*blankijan (Proto-West Germanic)
-
blenkia (Old Frisian)
- blinkje (Saterland Frisian)
-
blenkia (Old Frisian)
-
*blankijan (Proto-West Germanic)
-
*blenken (Old High German)
-
blenken (Middle High German)
- blenken, blänken (German)
-
blenken (Middle High German)
-
*blenken (Old High German)
-
*blankijan (Proto-West Germanic)
-
*blenkian (Old Saxon)
- blenken (Middle Low German)
-
*blenkian (Old Saxon)
-
blekkja (Old Norse)
- blekkja (Icelandic)