*blikōną
Runic: ᛒᛚᛁᚲᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈbli.kɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
- to shine
- to sparkle
Etymology
From *blikǭ (‘shine, a shining’) + *-ōną(forms denominative Weak class 2 verbs).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | blikō | blikǭ | – |
| 2nd singular | blikōsi | blikōs | blikō |
| 3rd singular | blikōþi | blikō | blikōþau |
| 1st dual | blikōs | blikōw | – |
| 2nd dual | blikōþiz | blikōþiz | blikōþiz |
| 1st plural | blikōmaz | blikōm | – |
| 2nd plural | blikōþ | blikōþ | blikōþ |
| 3rd plural | blikōnþi | blikōn | blikōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | blikōi | – |
| 2nd singular | blikōsai | blikōsau |
| 3rd singular | blikōþai | blikōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | blikōnþai | blikōnþau |
| 2nd plural | blikōnþai | blikōnþau |
| 3rd plural | blikōnþai | blikōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | blikōdǭ | blikōdēdį̄ |
| 2nd singular | blikōdēz | blikōdēdīz |
| 3rd singular | blikōdē | blikōdēdī |
| 1st dual | blikōdēdū | blikōdēdīw |
| 2nd dual | blikōdēdudiz | blikōdēdīdiz |
| 1st plural | blikōdēdum | blikōdēdīm |
| 2nd plural | blikōdēdud | blikōdēdīd |
| 3rd plural | blikōdēdun | blikōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| blikōną | blikōndz | blikōdaz |
Descendants
-
*blikōn (Proto-West Germanic)
-
blician (Old English)
- bliken (Middle English)
-
blician (Old English)
-
blika (Old Norse)
- blika (Icelandic)