*blindijaną

Runic: ᛒᛚᛁᚾᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈblin.di.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to blind, to make blind

Etymology

From *blindaz (‘blind’) + *-(i)janą(causative suffix forming Weak class 1 verbs).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularblindijōblindijaų–
2nd singularblindīsiblindijaisblindī
3rd singularblindīþiblindijaiblindijaþau
1st dualblindijōsblindijaiw–
2nd dualblindijaþizblindijaiþizblindijaþiz
1st pluralblindijamazblindijaim–
2nd pluralblindīþblindijaiþblindīþ
3rd pluralblindijanþiblindijainblindijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularblindijai–
2nd singularblindijasaiblindijaisau
3rd singularblindijaþaiblindijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralblindijanþaiblindijainþau
2nd pluralblindijanþaiblindijainþau
3rd pluralblindijanþaiblindijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularblindidǭblindidēdį̄
2nd singularblindidēzblindidēdīz
3rd singularblindidēblindidēdī
1st dualblindidēdūblindidēdīw
2nd dualblindidēdudizblindidēdīdiz
1st pluralblindidēdumblindidēdīm
2nd pluralblindidēdudblindidēdīd
3rd pluralblindidēdunblindidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
blindijaną blindijandz blindidaz

Find a form

Descendants

  • *blindijan (Proto-West Germanic)
    • blinda (Old Frisian)
  • *blindijan (Proto-West Germanic)
    • *blinden (Old Dutch)
      • blinden (Middle Dutch)
  • *blindijan (Proto-West Germanic)
    • *blindan (Old English)
      • āblindan (Old English)
  • *blindijan (Proto-West Germanic)
    • *blinten (Old High German)
      • blinden (Middle High German)
  • *blindijan (Proto-West Germanic)
    • *blindian (Old Saxon)
      • blinden (Middle Low German)
  • *𐌱𐌻𐌹𐌽𐌳𐌾𐌰𐌽 (*blindjan) (Gothic)
    • 𐌲𐌰𐌱𐌻𐌹𐌽𐌳𐌾𐌰𐌽 (gablindjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary