*blindōną

Runic: ᛒᛚᛁᚾᛞᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈblin.dɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to blind

Etymology

From *blindaz (‘blind’) + *-ōną(forms factitive Weak class 2 verbs from adjectives).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularblindōblindǭ–
2nd singularblindōsiblindōsblindō
3rd singularblindōþiblindōblindōþau
1st dualblindōsblindōw–
2nd dualblindōþizblindōþizblindōþiz
1st pluralblindōmazblindōm–
2nd pluralblindōþblindōþblindōþ
3rd pluralblindōnþiblindōnblindōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularblindōi–
2nd singularblindōsaiblindōsau
3rd singularblindōþaiblindōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralblindōnþaiblindōnþau
2nd pluralblindōnþaiblindōnþau
3rd pluralblindōnþaiblindōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularblindōdǭblindōdēdį̄
2nd singularblindōdēzblindōdēdīz
3rd singularblindōdēblindōdēdī
1st dualblindōdēdūblindōdēdīw
2nd dualblindōdēdudizblindōdēdīdiz
1st pluralblindōdēdumblindōdēdīm
2nd pluralblindōdēdudblindōdēdīd
3rd pluralblindōdēdunblindōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
blindōną blindōndz blindōdaz

Find a form

Descendants

  • *blindōn (Proto-West Germanic)
    • *blindon (Old Dutch)
      • blinden (Middle Dutch)
        • blinden (Dutch)
  • *blindōn (Proto-West Germanic)
    • *blindian (Old English)
      • blinden (Middle English)
        • blind (English)
  • *blindōn (Proto-West Germanic)
    • blindia (Old Frisian)
      • blindja (Saterland Frisian)
      • blynje (West Frisian)
  • *blindōn (Proto-West Germanic)
    • *blintōn (Old High German)
      • blinden (Middle High German)
  • *blindōn (Proto-West Germanic)
    • *blindōn (Old Saxon)
      • blinden (Middle Low German)
  • blinda (Old Norse)
    • blinda (Icelandic)
    • blinda, blinde (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary