*blīkaną
Runic: ᛒᛚᛁᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈbliː.kɑ.nɑ̃/verb · Strong class 1
Meanings
to gleam; shine
Etymology
From Proto-Indo-European *bʰléyǵ-e/o- from root *bʰleyǵ- (‘to shine’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | blīkō | blīkaų | – |
| 2nd singular | blīkizi | blīkaiz | blīk |
| 3rd singular | blīkidi | blīkai | blīkadau |
| 1st dual | blīkōz | blīkaiw | – |
| 2nd dual | blīkadiz | blīkaidiz | blīkadiz |
| 1st plural | blīkamaz | blīkaim | – |
| 2nd plural | blīkid | blīkaid | blīkid |
| 3rd plural | blīkandi | blīkain | blīkandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | blīkai | – |
| 2nd singular | blīkazai | blīkaizau |
| 3rd singular | blīkadai | blīkaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | blīkandai | blīkaindau |
| 2nd plural | blīkandai | blīkaindau |
| 3rd plural | blīkandai | blīkaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | blaik | blikį̄ |
| 2nd singular | blaiht | blikīz |
| 3rd singular | blaik | blikī |
| 1st dual | blikū | blikīw |
| 2nd dual | blikudiz | blikīdiz |
| 1st plural | blikum | blikīm |
| 2nd plural | blikud | blikīd |
| 3rd plural | blikun | blikīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| blīkaną | blīkandz | blikanaz |
Descendants
-
*blīkan (Proto-West Germanic)
-
*blīcan (Old Dutch)
-
bliken (Middle Dutch)
- blieke (Limburgish)
-
bliken (Middle Dutch)
-
*blīcan (Old Dutch)
-
*blīkan (Proto-West Germanic)
-
*blīcan (Old Dutch)
-
bliken (Middle Dutch)
-
blijken (Dutch)
- blyk (Afrikaans)
-
blijken (Dutch)
-
bliken (Middle Dutch)
-
*blīcan (Old Dutch)
-
*blīkan (Proto-West Germanic)
-
blīcan (Old English)
-
blīken (Middle English)
- blike (English)
-
blīken (Middle English)
-
blīcan (Old English)
-
*blīkan (Proto-West Germanic)
-
blīka (Old Frisian)
- blyckjen, blike (West Frisian)
-
blīka (Old Frisian)
-
*blīkan (Proto-West Germanic)
-
blīhhan, blīchan (Old High German)
-
blīchen (Middle High German)
- bleichen (German)
-
blīchen (Middle High German)
-
blīhhan, blīchan (Old High German)
-
*blīkan (Proto-West Germanic)
-
blīkan (Old Saxon)
-
blīken, blicken (Middle Low German)
- bleken (Low German)
-
blīken, blicken (Middle Low German)
-
blīkan (Old Saxon)
-
blika, blíkja (Old Norse)
- blíkja (Icelandic)
- blika (Swedish)