*brakǭ
Runic: ᛒᚱᚨᚲᛟ Pronunciation: /ˈbrɑ.kɔ̃ː/noun · feminine · ōn-stem
Meanings
a bush, branch
Etymology
From Proto-Indo-European *bʰrog-éh₂, from an o-grade form of root *bʰreg- (‘to break’). Related to *brekaną (‘to break’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | brakǭ | brakōniz |
| Acc. | brakōnų | brakōnunz |
| Gen. | brakōniz | brakōnǫ̂ |
| Dat. | brakōni | brakōmaz |
| Inst. | brakōnē | brakōmiz |
| Voc. | brakǭ | brakōniz |
Descendants
-
*brakā (Proto-West Germanic)
-
*bræce (Old English)
-
*brake (Middle English)
- brake (English)
-
*brake (Middle English)
-
*bræce (Old English)
-
*brakā (Proto-West Germanic)
-
*braka (Old Saxon)
- brake (Middle Low German)
-
*braka (Old Saxon)
-
*braka (Old Norse)
- brake (Norwegian)