*brantaz

Runic: ᛒᚱᚨᚾᛏᚨᛉ Pronunciation: /ˈbrɑn.tɑz/

adjective · a-stem

Meanings

  1. tall, high, towering
  2. steep

Etymology

Uncertain. Possibly from Proto-Indo-European *bʰron-d-ó-s from root *bʰren- (‘to protrude; edge’).

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.brantazbrantōbrantą, -atōbrantaibrantôzbrantō
Acc.brantanǭbrantǭbrantą, -atōbrantanzbrantōzbrantō
Gen.brantas, -isbrantaizōzbrantas, -isbrantaizǫ̂brantaizǫ̂brantaizǫ̂
Dat.brantammaibrantaizōibrantammaibrantaimazbrantaimazbrantaimaz
Inst.brantanōbrantaizōbrantanōbrantaimizbrantaimizbrantaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.brantôbrantǭbrantôbrantanizbrantōnizbrantōnō
Acc.brantanųbrantōnųbrantôbrantanunzbrantōnunzbrantōnō
Gen.brantinizbrantōnizbrantinizbrantanǫ̂brantōnǫ̂brantanǫ̂
Dat.brantinibrantōnibrantinibrantammazbrantōmazbrantammaz
Inst.brantinēbrantōnēbrantinēbrantammizbrantōmizbrantammiz

Find a form

Descendants

  • *brant (Proto-West Germanic)
    • brant, bront (Old English)
      • brant, brent (Middle English)
        • brant (English)
        • brent (Scots)
  • *brantr (Old Norse)
    • brattur (Faroese)
    • brattur (Icelandic)
    • bratt (Norwegian Nynorsk)
    • brant (Old Norse)
  • *brantr (Old Norse)
    • brant (Old Danish)
      • brat (Danish)
        • bratt (Norwegian Bokmål)
  • *brantr (Old Norse)
    • branter, *bratter (Old Swedish)
      • brant, bratt (Swedish)
  • brattr (Old Norse)
    • brattur (Faroese)
    • brattur (Icelandic)
    • bratt (Norwegian Nynorsk)
    • brant (Old Norse)
  • brattr (Old Norse)
    • brant (Old Danish)
      • brat (Danish)
        • bratt (Norwegian Bokmål)
  • brattr (Old Norse)
    • branter, *bratter (Old Swedish)
      • brant, bratt (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary