*brūdiz

Runic: ᛒᚱᚢᛞᛁᛉ Pronunciation: /ˈbruː.ðiz/

noun · feminine · i-stem

Meanings

bride

Etymology

Unknown. Possibly from a pre-Germanic substrate giving *bʰruH- or *bʰrūdʰ-, formulated as an i-stem. (Kroonen 2013) notes the similar suffix in *magaþs/*magaþiz (‘girl’), another word of unknown, probable substrate origin.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.brūdizbrūdīz
Acc.brūdįbrūdinz
Gen.brūdīzbrūdijǫ̂
Dat.brūdībrūdimaz
Inst.brūdībrūdimiz
Voc.brūdibrūdīz

Find a form

Descendants

  • *brūdi (Proto-West Germanic)
    • *brūd (Old Dutch)
      • bruut (Middle Dutch)
        • bruid (Dutch)
          • bruid (Afrikaans)
  • *brūdi (Proto-West Germanic)
    • brȳd (Old English)
      • bride, brid, bryd, bryde, brud, brude (Middle English)
        • bride (English)
        • bride (Scots)
  • *brūdi (Proto-West Germanic)
    • brēd, breid (Old Frisian)
      • Bräid (Saterland Frisian)
      • breid (West Frisian)
  • *brūdi (Proto-West Germanic)
    • brūt, prut (Old High German)
      • brūt (Middle High German)
        • Bruut (Alemannic German)
        • Brock, Brout, Bruut, Bruck (Central Franconian)
        • Braut (German)
        • Braut (Luxembourgish)
  • *brūdi (Proto-West Germanic)
    • brūd (Old Saxon)
      • brûde, brût (Middle Low German)
        • Bruut (Low German)
  • brúðr (Old Norse)
    • brud (Danish)
    • brúður (Faroese)
    • brúður (Icelandic)
    • brúðr (Jamtish)
    • brud (Norwegian Bokmål)
    • brud, brur (Norwegian Nynorsk)
  • brúðr (Old Norse)
    • bruþ (Old Gutnish)
      • braud, bräud (Gutnish)
  • brúðr (Old Norse)
    • brūþ, ᛒᚱᚢᚦ (Old Swedish)
      • brud (Swedish)
  • 𐌱𐍂𐌿𐌸𐍃 (brūþs) (Gothic)
  • bruta, brutes (Latin)
  • *(p)ruvδës (Proto-Samic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary