*bukkōną

Runic: ᛒᚢᚲᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈbuk.kɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to bend

Etymology

From earlier paradigm *bukkōþi ~ *bugunanþi, from pre-Germanic *bʰugʰ-néh₂-ti ~ *bʰugʰ-n̥h₂-énti, ultimately from Proto-Indo-European *bʰewgʰ- (‘to bend; curve, arch’). Iterative of *beuganą (‘to bend, bow’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularbukkōbukkǭ–
2nd singularbukkōsibukkōsbukkō
3rd singularbukkōþibukkōbukkōþau
1st dualbukkōsbukkōw–
2nd dualbukkōþizbukkōþizbukkōþiz
1st pluralbukkōmazbukkōm–
2nd pluralbukkōþbukkōþbukkōþ
3rd pluralbukkōnþibukkōnbukkōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbukkōi–
2nd singularbukkōsaibukkōsau
3rd singularbukkōþaibukkōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralbukkōnþaibukkōnþau
2nd pluralbukkōnþaibukkōnþau
3rd pluralbukkōnþaibukkōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbukkōdǭbukkōdēdį̄
2nd singularbukkōdēzbukkōdēdīz
3rd singularbukkōdēbukkōdēdī
1st dualbukkōdēdūbukkōdēdīw
2nd dualbukkōdēdudizbukkōdēdīdiz
1st pluralbukkōdēdumbukkōdēdīm
2nd pluralbukkōdēdudbukkōdēdīd
3rd pluralbukkōdēdunbukkōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
bukkōną bukkōndz bukkōdaz

Find a form

Descendants

  • *bukkōn (Proto-West Germanic)
    • bukkia (Old Frisian)
  • *bukkōn (Proto-West Germanic)
    • *bokkon (Old Dutch)
      • bocken (Middle Dutch)
        • bukken (Dutch)
        • buck (English)
  • *bukkōn (Proto-West Germanic)
    • *bukkōn (Old High German)
      • bucken, bocken (Middle High German)
  • *bukkōn (Proto-West Germanic)
    • *bukkōn (Old Saxon)
      • bucken, bocken (Middle Low German)
        • bukke (Danish)
  • *boga, *bukka, buga (Old Norse)
    • buga, boga, bukka (Faroese)
    • buga (Icelandic)
    • bocka (Swedish)
  • *boga, *bukka, buga (Old Norse)
    • bukke (Norwegian Bokmål)
    • bukke, buge, bukka, buga (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary