*bōniz

Runic: ᛒᛟᚾᛁᛉ Pronunciation: /ˈbɔː.niz/

noun · feminine · i-stem

Meanings

supplication, prayer

Etymology

Possibly inherited from Proto-Indo-European *bʰeh₂-ni-s, from *bʰeh₂- (‘to speak, say’). Cognate with Old Armenian բան (ban, ‘word, speech’), Ancient Greek φωνή (phōnḗ) (phōnḗ, ‘sound, tone’), and Macedonian басна (basna, ‘fable’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.bōnizbōnīz
Acc.bōnįbōninz
Gen.bōnīzbōnijǫ̂
Dat.bōnībōnimaz
Inst.bōnībōnimiz
Voc.bōnibōnīz

Find a form

Descendants

  • *bōni (Proto-West Germanic)
    • bēn (Old English)
      • ben, bene (Middle English)
        • ben, bene (English)
          • bee (English)
  • bón, bǿn, bœn (Old Norse)
    • bøn (Danish)
    • bøn (Faroese)
    • bón, bæn (Icelandic)
    • bønn (Norwegian Bokmål)
    • bøn, bønn (Norwegian Nynorsk)
  • bón, bǿn, bœn (Old Norse)
    • boon, bone (Middle English)
      • boon (English)
      • boon (Scots)
  • bón, bǿn, bœn (Old Norse)
    • bø̄n, ᛒᚯᚿ (Old Swedish)
      • bön (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary