*daugijaną

Runic: ᛞᚨᚢᚷᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈdɑu̯.ɣi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to endure, withstand

Etymology

From *dʰowgʰ-éye/o-, an intensive formation derived from an o-grade form of Proto-Indo-European root *dʰewgʰ- (‘to hit; produce; be strong, have force’). Related to *duganą (‘to be useful, to avail’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulardaugijōdaugijaų–
2nd singulardaugīsidaugijaisdaugī
3rd singulardaugīþidaugijaidaugijaþau
1st dualdaugijōsdaugijaiw–
2nd dualdaugijaþizdaugijaiþizdaugijaþiz
1st pluraldaugijamazdaugijaim–
2nd pluraldaugīþdaugijaiþdaugīþ
3rd pluraldaugijanþidaugijaindaugijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardaugijai–
2nd singulardaugijasaidaugijaisau
3rd singulardaugijaþaidaugijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraldaugijanþaidaugijainþau
2nd pluraldaugijanþaidaugijainþau
3rd pluraldaugijanþaidaugijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardaugidǭdaugidēdį̄
2nd singulardaugidēzdaugidēdīz
3rd singulardaugidēdaugidēdī
1st dualdaugidēdūdaugidēdīw
2nd dualdaugidēdudizdaugidēdīdiz
1st pluraldaugidēdumdaugidēdīm
2nd pluraldaugidēduddaugidēdīd
3rd pluraldaugidēdundaugidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
daugijaną daugijandz daugidaz

Find a form

Descendants

  • *daugijan (Proto-West Germanic)
    • ġedīeġan (Old English)
    • ādōgian (Old Saxon)
  • *daugijan (Proto-West Germanic)
    • *dōgen (Old Dutch)
      • dogen (Middle Dutch)
        • dogen, gedogen (Dutch)
          • doog (Afrikaans)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary