*digulaz
Runic: ᛞᛁᚷᚢᛚᚨᛉ Pronunciation: /ˈdi.ɣu.lɑz/noun · masculine · a-stem
Meanings
- pot
- melting pot; crucible
Etymology
Uncertain. Probably from *diganą (‘to knead, create out of clay or dough’) + *-ulaz (forms adjectives from verbs meaning ‘doing’ or ‘pertaining to doing’ the verb). Ultimately from Proto-Indo-European *dʰiǵʰ-ulos from root *dʰeyǵʰ- (‘to knead; form, shape’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | digulaz | digulōz, digulōs |
| Acc. | digulą | digulanz |
| Gen. | digulas, digulis | digulǫ̂ |
| Dat. | digulai | digulamaz |
| Inst. | digulō | digulamiz |
| Voc. | digul | digulōz, digulōs |
Descendants
-
*digal, *digul (Old Saxon)
- degel (Middle Low German)
-
*digal, *digul (Old Dutch)
-
degel (Middle Dutch)
- degel (Dutch)
-
degel (Middle Dutch)
-
tegal, tegel, *tigul (Old High German)
-
tigel, tegel (Middle High German)
- Tiegel (German)
- Digel (Luxembourgish)
-
tigel, tegel (Middle High German)
-
digull (Old Norse)
- digel (Danish)
- deigla (Icelandic)
- digel (Norwegian)
- degel (Swedish)