*dimmōną
Runic: ᛞᛁᛗᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈdim.mɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
- to dim, to darken
- to obscure
Etymology
From *dimmaz (‘dim, dark’) + *-ōną(forms denominative Weak class 2 verbs).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | dimmō | dimmǭ | – |
| 2nd singular | dimmōsi | dimmōs | dimmō |
| 3rd singular | dimmōþi | dimmō | dimmōþau |
| 1st dual | dimmōs | dimmōw | – |
| 2nd dual | dimmōþiz | dimmōþiz | dimmōþiz |
| 1st plural | dimmōmaz | dimmōm | – |
| 2nd plural | dimmōþ | dimmōþ | dimmōþ |
| 3rd plural | dimmōnþi | dimmōn | dimmōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | dimmōi | – |
| 2nd singular | dimmōsai | dimmōsau |
| 3rd singular | dimmōþai | dimmōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | dimmōnþai | dimmōnþau |
| 2nd plural | dimmōnþai | dimmōnþau |
| 3rd plural | dimmōnþai | dimmōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | dimmōdǭ | dimmōdēdį̄ |
| 2nd singular | dimmōdēz | dimmōdēdīz |
| 3rd singular | dimmōdē | dimmōdēdī |
| 1st dual | dimmōdēdū | dimmōdēdīw |
| 2nd dual | dimmōdēdudiz | dimmōdēdīdiz |
| 1st plural | dimmōdēdum | dimmōdēdīm |
| 2nd plural | dimmōdēdud | dimmōdēdīd |
| 3rd plural | dimmōdēdun | dimmōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| dimmōną | dimmōndz | dimmōdaz |
Descendants
-
*dimmōn (Proto-West Germanic)
-
dimmian (Old English)
-
dimmen (Middle English)
- dim (Scots)
-
dimmen (Middle English)
-
dimmian (Old English)
-
*dimmōn (Proto-West Germanic)
-
dimmian (Old English)
-
dimmen (Middle English)
-
dim (English)
- dimmen (Dutch)
- dimmen (German)
-
dim (English)
-
dimmen (Middle English)
-
dimmian (Old English)
-
dimma (Old Norse)
- dimma (Faroese)
- dimma (Icelandic)
-
dimma (Old Norse)
- dimme (Norwegian Bokmål)
- dimme, dimma (Norwegian Nynorsk)