*dingwaną
Runic: ᛞᛁᚾᚷᚹᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈdiŋʷ.ɡʷɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to beat
Etymology
From Proto-Indo-European *dʰengʷʰ-e/o-, from root *dʰengʷʰ- (‘to beat’), probably of onomatopoeic origin.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | dingwō | dingwaų | – |
| 2nd singular | dingwizi | dingwaiz | dingw |
| 3rd singular | dingwidi | dingwai | dingwadau |
| 1st dual | dingwōz | dingwaiw | – |
| 2nd dual | dingwadiz | dingwaidiz | dingwadiz |
| 1st plural | dingwamaz | dingwaim | – |
| 2nd plural | dingwid | dingwaid | dingwid |
| 3rd plural | dingwandi | dingwain | dingwandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | dingwai | – |
| 2nd singular | dingwazai | dingwaizau |
| 3rd singular | dingwadai | dingwaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | dingwandai | dingwaindau |
| 2nd plural | dingwandai | dingwaindau |
| 3rd plural | dingwandai | dingwaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | dangw | dungį̄ |
| 2nd singular | danht | dungīz |
| 3rd singular | dangw | dungī |
| 1st dual | dungū | dungīw |
| 2nd dual | dungudiz | dungīdiz |
| 1st plural | dungum | dungīm |
| 2nd plural | dungud | dungīd |
| 3rd plural | dungun | dungīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| dingwaną | dingwandz | dunganaz |
Descendants
-
*dingan (Old English)
-
dingen (Middle English)
- ding (English)
-
dingen (Middle English)
- diunga (Old Swedish)