*dirbijaną
Runic: ᛞᛁᚱᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈdir.βi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to make bold
- to venture
- to dare
Etymology
From *derbaz (‘bold, daring’) + *-(i)janą(forms denominative and factitive Weak class 1 verbs).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | dirbijō | dirbijaų | – |
| 2nd singular | dirbīsi | dirbijais | dirbī |
| 3rd singular | dirbīþi | dirbijai | dirbijaþau |
| 1st dual | dirbijōs | dirbijaiw | – |
| 2nd dual | dirbijaþiz | dirbijaiþiz | dirbijaþiz |
| 1st plural | dirbijamaz | dirbijaim | – |
| 2nd plural | dirbīþ | dirbijaiþ | dirbīþ |
| 3rd plural | dirbijanþi | dirbijain | dirbijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | dirbijai | – |
| 2nd singular | dirbijasai | dirbijaisau |
| 3rd singular | dirbijaþai | dirbijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | dirbijanþai | dirbijainþau |
| 2nd plural | dirbijanþai | dirbijainþau |
| 3rd plural | dirbijanþai | dirbijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | dirbidǭ | dirbidēdį̄ |
| 2nd singular | dirbidēz | dirbidēdīz |
| 3rd singular | dirbidē | dirbidēdī |
| 1st dual | dirbidēdū | dirbidēdīw |
| 2nd dual | dirbidēdudiz | dirbidēdīdiz |
| 1st plural | dirbidēdum | dirbidēdīm |
| 2nd plural | dirbidēdud | dirbidēdīd |
| 3rd plural | dirbidēdun | dirbidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| dirbijaną | dirbijandz | dirbidaz |
Descendants
-
dirfa (Old Norse)
- dirfa (Icelandic)
- dirvast (Norwegian)