*dirbijaną

Runic: ᛞᛁᚱᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈdir.βi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to make bold
  2. to venture
  3. to dare

Etymology

From *derbaz (‘bold, daring’) + *-(i)janą(forms denominative and factitive Weak class 1 verbs).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulardirbijōdirbijaų–
2nd singulardirbīsidirbijaisdirbī
3rd singulardirbīþidirbijaidirbijaþau
1st dualdirbijōsdirbijaiw–
2nd dualdirbijaþizdirbijaiþizdirbijaþiz
1st pluraldirbijamazdirbijaim–
2nd pluraldirbīþdirbijaiþdirbīþ
3rd pluraldirbijanþidirbijaindirbijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardirbijai–
2nd singulardirbijasaidirbijaisau
3rd singulardirbijaþaidirbijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraldirbijanþaidirbijainþau
2nd pluraldirbijanþaidirbijainþau
3rd pluraldirbijanþaidirbijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardirbidǭdirbidēdį̄
2nd singulardirbidēzdirbidēdīz
3rd singulardirbidēdirbidēdī
1st dualdirbidēdūdirbidēdīw
2nd dualdirbidēdudizdirbidēdīdiz
1st pluraldirbidēdumdirbidēdīm
2nd pluraldirbidēduddirbidēdīd
3rd pluraldirbidēdundirbidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
dirbijaną dirbijandz dirbidaz

Find a form

Descendants

  • dirfa (Old Norse)
    • dirfa (Icelandic)
    • dirvast (Norwegian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary