*draupijaną

Runic: ᛞᚱᚨᚢᛈᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈdrɑu̯.pi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

To cause to drip

Etymology

From *dreupaną (‘to droop, drip’) + *-(i)janą(causative suffix forming Weak class 1 verbs), with an o-grade transformation of the root. Given the -p- instead of -b- (from Proto-Indo-European *dʰrebʰ- (‘to drop, drip’)), this verb was likely not inherited directly from PIE but rather built via analogy to similar causitives based on *dreupaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulardraupijōdraupijaų–
2nd singulardraupīsidraupijaisdraupī
3rd singulardraupīþidraupijaidraupijaþau
1st dualdraupijōsdraupijaiw–
2nd dualdraupijaþizdraupijaiþizdraupijaþiz
1st pluraldraupijamazdraupijaim–
2nd pluraldraupīþdraupijaiþdraupīþ
3rd pluraldraupijanþidraupijaindraupijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardraupijai–
2nd singulardraupijasaidraupijaisau
3rd singulardraupijaþaidraupijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraldraupijanþaidraupijainþau
2nd pluraldraupijanþaidraupijainþau
3rd pluraldraupijanþaidraupijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardraupidǭdraupidēdį̄
2nd singulardraupidēzdraupidēdīz
3rd singulardraupidēdraupidēdī
1st dualdraupidēdūdraupidēdīw
2nd dualdraupidēdudizdraupidēdīdiz
1st pluraldraupidēdumdraupidēdīm
2nd pluraldraupidēduddraupidēdīd
3rd pluraldraupidēdundraupidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
draupijaną draupijandz draupidaz

Find a form

Descendants

  • *draupijan (Proto-West Germanic)
    • drīepan (Old English)
      • drīpen, drippen (Middle English)
        • drip (English)
  • *draupijan (Proto-West Germanic)
    • troufen (Old High German)
      • troufen, trōufen (Middle High German)
  • dreypa (Old Norse)
    • droypa (Faroese)
    • dreypa (Icelandic)
    • drøypa (Norwegian Nynorsk)
    • dröpa (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary