*dulaz

Runic: ᛞᚢᛚᚨᛉ Pronunciation: /ˈdu.lɑz/

adjective · a-stem

Meanings

  1. confused, stunned
  2. foolish, misled, mad

Etymology

From Proto-Indo-European *dʰl̥h₂-o-s, a zero-grade nominal formation from *dʰwelh₂- (‘to dim, dull, cloud, make obscure, swirl, whirl’). Synchronically analyzed as from an earlier **dwulaz, a zero-grade form of *dwalaz (‘confused, stunned, foolish’). Related to Old Irish dall (‘blind’) and Welsh dall (‘blind) (‘blind).

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.dulazdulōdulą, -atōdulaidulôzdulō
Acc.dulanǭdulǭdulą, -atōdulanzdulōzdulō
Gen.dulas, -isdulaizōzdulas, -isdulaizǫ̂dulaizǫ̂dulaizǫ̂
Dat.dulammaidulaizōidulammaidulaimazdulaimazdulaimaz
Inst.dulanōdulaizōdulanōdulaimizdulaimizdulaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.dulôdulǭdulôdulanizdulōnizdulōnō
Acc.dulanųdulōnųdulôdulanunzdulōnunzdulōnō
Gen.dulinizdulōnizdulinizdulanǫ̂dulōnǫ̂dulanǫ̂
Dat.dulinidulōnidulinidulammazdulōmazdulammaz
Inst.dulinēdulōnēdulinēdulammizdulōmizdulammiz

Find a form

Descendants

  • *dol (Proto-West Germanic)
    • *dol (Old Dutch)
      • dul, dol, dolle (Middle Dutch)
        • dol (Dutch)
          • dol (Afrikaans)
  • *dol (Proto-West Germanic)
    • dol (Old English)
      • dul, dull, dulle (Middle English)
        • dull (English)
        • dull, dul, doll (Scots)
  • *dol (Proto-West Germanic)
    • dol, dul, doll, dull (Old Frisian)
      • dol, doll, dull (North Frisian)
      • dul (Saterland Frisian)
      • dol (West Frisian)
  • *dol (Proto-West Germanic)
    • tol (Old High German)
      • tol (Middle High German)
        • toll (German)
  • *dol (Proto-West Germanic)
    • dol (Old Saxon)
      • dol (Middle Low German)
        • dol, dul (Low German)
          • doll (German)
  • dulr (Old Norse)
    • dulur (Faroese)
    • dulur (Icelandic)
    • dol, dul (Old Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary