*dunjaną

Runic: ᛞᚢᚾᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈdun.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to make a noise, to resound

Etymology

From *duniz (‘sound’) + *-(i)janą(causative suffix forming Weak class 1 verbs).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulardunjōdunjaų–
2nd singulardunisidunjaisduni
3rd singularduniþidunjaidunjaþau
1st dualdunjōsdunjaiw–
2nd dualdunjaþizdunjaiþizdunjaþiz
1st pluraldunjamazdunjaim–
2nd pluralduniþdunjaiþduniþ
3rd pluraldunjanþidunjaindunjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardunjai–
2nd singulardunjasaidunjaisau
3rd singulardunjaþaidunjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraldunjanþaidunjainþau
2nd pluraldunjanþaidunjainþau
3rd pluraldunjanþaidunjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardunidǭdunidēdį̄
2nd singulardunidēzdunidēdīz
3rd singulardunidēdunidēdī
1st dualdunidēdūdunidēdīw
2nd dualdunidēdudizdunidēdīdiz
1st pluraldunidēdumdunidēdīm
2nd pluraldunidēduddunidēdīd
3rd pluraldunidēdundunidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
dunjaną dunjandz dunidaz

Find a form

Descendants

  • *dunnjan (Proto-West Germanic)
    • dynnan, dynian (Old English)
      • dynen, dyne, dinen (Middle English)
        • din, dun (English)
        • din, dun (Scots)
  • *dunnjan (Proto-West Germanic)
    • *tunnen, *tunen (Old High German)
      • dunen, dünen (Middle High German)
        • dünen (German)
  • *dunnjan (Proto-West Germanic)
    • dunnian (Old Saxon)
      • *dönnen, dȫnen (Middle Low German)
  • dynja (Old Norse)
    • dynje (Bokmål)
    • dynja (Icelandic)
    • dynje, dynja (Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary