*dwalōną

Runic: ᛞᚹᚨᛚᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈdwɑ.lɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to withhold; hesitate; delay

Etymology

From *dwalaz (‘confused, stunned, foolish, misled, mad’) + *-ōną(forms denominative Weak class 2 verbs).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulardwalōdwalǭ–
2nd singulardwalōsidwalōsdwalō
3rd singulardwalōþidwalōdwalōþau
1st dualdwalōsdwalōw–
2nd dualdwalōþizdwalōþizdwalōþiz
1st pluraldwalōmazdwalōm–
2nd pluraldwalōþdwalōþdwalōþ
3rd pluraldwalōnþidwalōndwalōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardwalōi–
2nd singulardwalōsaidwalōsau
3rd singulardwalōþaidwalōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraldwalōnþaidwalōnþau
2nd pluraldwalōnþaidwalōnþau
3rd pluraldwalōnþaidwalōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardwalōdǭdwalōdēdį̄
2nd singulardwalōdēzdwalōdēdīz
3rd singulardwalōdēdwalōdēdī
1st dualdwalōdēdūdwalōdēdīw
2nd dualdwalōdēdudizdwalōdēdīdiz
1st pluraldwalōdēdumdwalōdēdīm
2nd pluraldwalōdēduddwalōdēdīd
3rd pluraldwalōdēdundwalōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
dwalōną dwalōndz dwalōdaz

Find a form

Descendants

  • *dwalōn (Proto-West Germanic)
    • *dwalon (Old Dutch)
      • dwālen (Middle Dutch)
        • dwalen (Dutch)
  • *dwalōn (Proto-West Germanic)
    • dwalian, dwolian (Old English)
      • dwalen, duale, dwalien (Middle English)
        • dwale, dwall (English)
        • dwall (Scots)
  • *dwalōn (Proto-West Germanic)
    • dwalia (Old Frisian)
      • dwaale (North Frisian)
      • dwale (West Frisian)
  • *dwalōn (Proto-West Germanic)
    • twalōn (Old High German)
      • twalen (Middle High German)
  • *dwalōn (Proto-West Germanic)
    • dwalōn (Old Saxon)
      • dwālen (Middle Low German)
        • dwalen (Low German)
  • dvala (Old Norse)
    • dvala (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary