*erþaburgz
Runic: ᛖᚱᚦᚨᛒᚢᚱᚷᛉ Pronunciation: /ˈer.θɑ.ˌburɣz/noun · feminine · consonant stem
Meanings
earthen mound, earthwork
Etymology
From *erþō (‘earth’) + *burgz (‘fortification, stronghold’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | erþaburgz | erþaburgiz |
| Acc. | erþaburgų | erþaburgunz |
| Gen. | erþaburgiz | erþaburgǫ̂ |
| Dat. | erþaburgi | erþaburgumaz |
| Inst. | erþaburgē | erþaburgumiz |
| Voc. | erþaburg | erþaburgiz |
Descendants
- eorþburh (Old English)
-
erdburg (Old High German)
- Erdburg (German)
-
jarðborg (Old Norse)
- jarðborg (Icelandic)