*faganaz

Runic: ᚠᚨᚷᚨᚾᚨᛉ Pronunciation: /ˈɸɑ.ɣɑ.nɑz/

adjective · a-stem

Meanings

glad

Etymology

The past participle of *fehaną (‘to rejoice, be glad’), lexicalized as a distinct adjective (Kroonen 2013).

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.faganazfaganōfaganą, -atōfaganaifaganôzfaganō
Acc.fagananǭfaganǭfaganą, -atōfagananzfaganōzfaganō
Gen.faganas, -isfaganaizōzfaganas, -isfaganaizǫ̂faganaizǫ̂faganaizǫ̂
Dat.faganammaifaganaizōifaganammaifaganaimazfaganaimazfaganaimaz
Inst.fagananōfaganaizōfagananōfaganaimizfaganaimizfaganaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.faganôfaganǭfaganôfagananizfaganōnizfaganōnō
Acc.fagananųfaganōnųfaganôfagananunzfaganōnunzfaganōnō
Gen.faganinizfaganōnizfaganinizfagananǫ̂faganōnǫ̂fagananǫ̂
Dat.faganinifaganōnifaganinifaganammazfaganōmazfaganammaz
Inst.faganinēfaganōnēfaganinēfaganammizfaganōmizfaganammiz

Find a form

Descendants

  • *fagan (Proto-West Germanic)
    • fagin (Old High German)
    • fagan, fagin (Old Saxon)
  • *fagan (Proto-West Germanic)
    • fæġen (Old English)
      • fain (Middle English)
        • fain (English)
        • fain (Scots)
  • feginn (Old Norse)
    • fegin (Faroese)
    • feginn (Icelandic)
    • fegen (Norwegian)
  • feginn (Old Norse)
    • fæghin (Old Swedish)
      • fägen (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary