*faginōną
Runic: ᚠᚨᚷᛁᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈɸɑ.ɣi.nɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to gladden, rejoice
Etymology
From *faganaz (‘glad’) + *-ōną(forms denominative Weak class 2 verbs).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | faginō | faginǭ | – |
| 2nd singular | faginōsi | faginōs | faginō |
| 3rd singular | faginōþi | faginō | faginōþau |
| 1st dual | faginōs | faginōw | – |
| 2nd dual | faginōþiz | faginōþiz | faginōþiz |
| 1st plural | faginōmaz | faginōm | – |
| 2nd plural | faginōþ | faginōþ | faginōþ |
| 3rd plural | faginōnþi | faginōn | faginōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | faginōi | – |
| 2nd singular | faginōsai | faginōsau |
| 3rd singular | faginōþai | faginōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | faginōnþai | faginōnþau |
| 2nd plural | faginōnþai | faginōnþau |
| 3rd plural | faginōnþai | faginōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | faginōdǭ | faginōdēdį̄ |
| 2nd singular | faginōdēz | faginōdēdīz |
| 3rd singular | faginōdē | faginōdēdī |
| 1st dual | faginōdēdū | faginōdēdīw |
| 2nd dual | faginōdēdudiz | faginōdēdīdiz |
| 1st plural | faginōdēdum | faginōdēdīm |
| 2nd plural | faginōdēdud | faginōdēdīd |
| 3rd plural | faginōdēdun | faginōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| faginōną | faginōndz | faginōdaz |
Descendants
-
*faginōn (Proto-West Germanic)
- faginōn (Old High German)
- faganon (Old Saxon)
-
*faginōn (Proto-West Germanic)
-
fæġenian (Old English)
-
faynen, feynen, fainen (Middle English)
- fain (English)
-
faynen, feynen, fainen (Middle English)
-
fæġenian (Old English)
-
fagna (Old Norse)
- faingen (Elfdalian)
- fagna (Faroese)
- fagna (Icelandic)
- fagna (Norwegian Nynorsk)
- fagne (Old Danish)
- fägna (Swedish)
- 𐍆𐌰𐌲𐌹𐌽𐍉𐌽 (faginōn) (Gothic)