*faikną
Runic: ᚠᚨᛁᚲᚾᚨ Pronunciation: /ˈɸɑi̯k.nɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
- malice
- deceit
Etymology
Likely a nominalization of *faiknaz (‘wicked, deceitful, insidious’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | faikną | faiknō |
| Acc. | faikną | faiknō |
| Gen. | faiknas, faiknis | faiknǫ̂ |
| Dat. | faiknai | faiknamaz |
| Inst. | faiknō | faiknamiz |
| Voc. | faikną | faiknō |
Descendants
-
*faikn (Proto-West Germanic)
- fēkn, fēkan (Old Saxon)
-
*faikn (Proto-West Germanic)
-
fācn, fācen (Old English)
- faken, fakenn, foken (Middle English)
-
fācn, fācen (Old English)
-
*faikn (Proto-West Germanic)
-
*fēkn (Old Frisian)
- fēknia (Old Frisian)
-
*fēkn (Old Frisian)
-
*faikn (Proto-West Germanic)
-
feihhan, feichan (Old High German)
- veichen (Middle High German)
-
feihhan, feichan (Old High German)
-
feikn (Old Norse)
- feikn (Icelandic)