*faitaz

Runic: ᚠᚨᛁᛏᚨᛉ Pronunciation: /ˈɸɑi̯.tɑz/

adjective · a-stem

Meanings

fat

Etymology

From Proto-Indo-European *póyh2d-o-s, from an o-grade form of *péyh2-de/o-, a de-present from root of *peyh2- (‘swell (with milk); to be swollen, fat’). The de-present is probably derived from a grammaticalization of Proto-Indo-European *deh3- (‘to give’), with the original meaning of the Proto-Germanic being ‘to give (fat to eat)’ > ‘to fatten up’.

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.faitazfaitōfaitą, -atōfaitaifaitôzfaitō
Acc.faitanǭfaitǭfaitą, -atōfaitanzfaitōzfaitō
Gen.faitas, -isfaitaizōzfaitas, -isfaitaizǫ̂faitaizǫ̂faitaizǫ̂
Dat.faitammaifaitaizōifaitammaifaitaimazfaitaimazfaitaimaz
Inst.faitanōfaitaizōfaitanōfaitaimizfaitaimizfaitaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.faitôfaitǭfaitôfaitanizfaitōnizfaitōnō
Acc.faitanųfaitōnųfaitôfaitanunzfaitōnunzfaitōnō
Gen.faitinizfaitōnizfaitinizfaitanǫ̂faitōnǫ̂faitanǫ̂
Dat.faitinifaitōnifaitinifaitammazfaitōmazfaitammaz
Inst.faitinēfaitōnēfaitinēfaitammizfaitōmizfaitammiz

Find a form

Descendants

  • *fait (Proto-West Germanic)
    • feit, *fēt (Old Dutch)
  • *fait (Proto-West Germanic)
    • fat, fet (Old Frisian)
      • fat (Saterland Frisian)
      • fet (West Frisian)
  • *fait (Proto-West Germanic)
    • *feiz (Old High German)
      • veiz (Middle High German)
        • bòas (Cimbrian)
        • feiß (German)
  • *fait (Proto-West Germanic)
    • *fēt (Old Saxon)
      • vēt, veet (Middle Low German)
  • feitr (Old Norse)
    • feitur (Faroese)
    • feitur (Icelandic)
  • feitr (Old Norse)
    • fed (Danish)
      • fet (Norwegian Bokmål)
  • feitr (Old Norse)
    • feit (Norwegian Nynorsk)
      • feit (Norwegian Bokmål)
  • feitr (Old Norse)
    • fēter (Old Swedish)
      • fet (Swedish)
  • *paita (Proto-Finnic)
  • *puojtē (Proto-Samic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary