*fangiz^²

Runic: ᚠᚨᚾᚷᛁᛉ Pronunciation: /ˈɸɑŋ.ɡiz/

adjective · i-stem

Meanings

See above.

Case	Sg. Masc.	Sg. Fem.	Sg. Neut.	Pl. Masc.	Pl. Fem.	Pl. Neut.
Nom.	fangiz	fangī	fangį, -jatō	fangijai	fangijôz	fangijō
Acc.	fangijanǭ	fangijǭ	fangį, -jatō	fangijanz	fangijōz	fangijō
Gen.	fangijas, fangīs	fangijaizōz	fangijas, fangīs	fangijaizǫ̂	fangijaizǫ̂	fangijaizǫ̂
Dat.	fangijammai	fangijaizōi	fangijammai	fangijaimaz	fangijaimaz	fangijaimaz
Inst.	fangijanō	fangijaizō	fangijanō	fangijaimiz	fangijaimiz	fangijaimiz

Case	Sg. Masc.	Sg. Fem.	Sg. Neut.	Pl. Masc.	Pl. Fem.	Pl. Neut.
Nom.	fangijô	fangijǭ	fangijô	fangijaniz	fangijōniz	fangijōnō
Acc.	fangijanų	fangijōnų	fangijô	fangijanunz	fangijōnunz	fangijōnō
Gen.	fangīniz	fangijōniz	fangīniz	fangijanǫ̂	fangijōnǫ̂	fangijanǫ̂
Dat.	fangīni	fangijōni	fangīni	fangijammaz	fangijōmaz	fangijammaz
Inst.	fangīnē	fangijōnē	fangīnē	fangijammiz	fangijōmiz	fangijammiz

*fangī (Proto-West Germanic)
- andfenge (Old English)
- fensze, fendze (Old Frisian)
*fangī (Proto-West Germanic)
- *fengi (Old High German)
  - venge (Middle High German)
*fengr (Old Norse)
- fáfengur, harðfengur (Icelandic)
*fengr (Old Norse)
- fāfænger (Old Swedish)
  - brådfäng, eldfäng, fåfäng (Swedish)
bráðfengr (Old Norse)
- fáfengur, harðfengur (Icelandic)
bráðfengr (Old Norse)
- fāfænger (Old Swedish)
  - brådfäng, eldfäng, fåfäng (Swedish)
harðfengr (Old Norse)
- fáfengur, harðfengur (Icelandic)
harðfengr (Old Norse)
- fāfænger (Old Swedish)
  - brådfäng, eldfäng, fåfäng (Swedish)