*fardijōną

Runic: ᚠᚨᚱᛞᛁᛃᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈɸɑr.ði.jɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to journey, travel
  2. to confront, go to battle

Etymology

From *fardiz (‘journey’) + *-ōną(forms denominative Weak class 2 verbs).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularfardijōfardijǭ–
2nd singularfardijōsifardijōsfardijō
3rd singularfardijōþifardijōfardijōþau
1st dualfardijōsfardijōw–
2nd dualfardijōþizfardijōþizfardijōþiz
1st pluralfardijōmazfardijōm–
2nd pluralfardijōþfardijōþfardijōþ
3rd pluralfardijōnþifardijōnfardijōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfardijōi–
2nd singularfardijōsaifardijōsau
3rd singularfardijōþaifardijōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralfardijōnþaifardijōnþau
2nd pluralfardijōnþaifardijōnþau
3rd pluralfardijōnþaifardijōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfardijōdǭfardijōdēdį̄
2nd singularfardijōdēzfardijōdēdīz
3rd singularfardijōdēfardijōdēdī
1st dualfardijōdēdūfardijōdēdīw
2nd dualfardijōdēdudizfardijōdēdīdiz
1st pluralfardijōdēdumfardijōdēdīm
2nd pluralfardijōdēdudfardijōdēdīd
3rd pluralfardijōdēdunfardijōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
fardijōną fardijōndz fardijōdaz

Find a form

Descendants

  • *fardijōn, fardōn (Proto-West Germanic)
    • fierdian, fyrdian (Old English)
      • ferden, furdien (Middle English)
  • *fardijōn, fardōn (Proto-West Germanic)
    • *fartōn, *fertion (Old High German)
      • verten, ferten (Middle High German)
      • anagifartōn, gisamantfartōn (Old High German)
  • *fardijōn, fardōn (Proto-West Germanic)
    • *fardōn (Old Saxon)
      • *vārden (Middle Low German)
        • hērvārden, walvārden (Middle Low German)
  • ferðask (Old Norse)
    • færdes (Danish)
    • ferðast (Faroese)
    • ferðast (Icelandic)
    • ferdes (Norwegian Bokmål)
    • färdes (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary