*finhlōną
Runic: ᚠᛁᚾᚺᛚᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈɸinx.lɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to file, polish
Etymology
From *finhlō (‘rasp, file’) + *-ōną (forms denominative Weak class 2 verbs).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | finhlō | finhlǭ | – |
| 2nd singular | finhlōsi | finhlōs | finhlō |
| 3rd singular | finhlōþi | finhlō | finhlōþau |
| 1st dual | finhlōs | finhlōw | – |
| 2nd dual | finhlōþiz | finhlōþiz | finhlōþiz |
| 1st plural | finhlōmaz | finhlōm | – |
| 2nd plural | finhlōþ | finhlōþ | finhlōþ |
| 3rd plural | finhlōnþi | finhlōn | finhlōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | finhlōi | – |
| 2nd singular | finhlōsai | finhlōsau |
| 3rd singular | finhlōþai | finhlōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | finhlōnþai | finhlōnþau |
| 2nd plural | finhlōnþai | finhlōnþau |
| 3rd plural | finhlōnþai | finhlōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | finhlōdǭ | finhlōdēdį̄ |
| 2nd singular | finhlōdēz | finhlōdēdīz |
| 3rd singular | finhlōdē | finhlōdēdī |
| 1st dual | finhlōdēdū | finhlōdēdīw |
| 2nd dual | finhlōdēdudiz | finhlōdēdīdiz |
| 1st plural | finhlōdēdum | finhlōdēdīm |
| 2nd plural | finhlōdēdud | finhlōdēdīd |
| 3rd plural | finhlōdēdun | finhlōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| finhlōną | finhlōndz | finhlōdaz |
Descendants
-
*finhalōn, *finhilōn, *fį̄hlōn (Proto-West Germanic)
-
*fīlon (Old Dutch)
-
vilen (Middle Dutch)
-
vijlen (Dutch)
- vyl (Afrikaans)
-
vijlen (Dutch)
-
vilen (Middle Dutch)
-
*fīlon (Old Dutch)
-
*finhalōn, *finhilōn, *fį̄hlōn (Proto-West Germanic)
-
fīlian (Old English)
-
filen (Middle English)
- file (English)
-
filen (Middle English)
-
fīlian (Old English)
-
*finhalōn, *finhilōn, *fį̄hlōn (Proto-West Germanic)
-
*fīlia (Old Frisian)
- fylje (West Frisian)
-
*fīlia (Old Frisian)
-
*finhalōn, *finhilōn, *fį̄hlōn (Proto-West Germanic)
-
fīlōn, fīhalōn, fīgilōn (Old High German)
-
vīlen, vīhelen, fīlen (Middle High German)
- feilen (German)
-
vīlen, vīhelen, fīlen (Middle High German)
-
fīlōn, fīhalōn, fīgilōn (Old High German)
-
*finhalōn, *finhilōn, *fį̄hlōn (Proto-West Germanic)
-
fīlon (Old Saxon)
- vīlen (Middle Low German)
-
fīlon (Old Saxon)