*finkô
Runic: ᚠᛁᚾᚲᛟ Pronunciation: /ˈɸiŋ.kɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
finch
Etymology
An an-stem variant of *finkiz (‘finch’). See there for further etymology.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | finkô | finkaniz |
| Acc. | finkanų | finkanunz |
| Gen. | finkiniz | finkanǫ̂ |
| Dat. | finkini | finkammaz |
| Inst. | finkinē | finkammiz |
| Voc. | finkô | finkaniz |
Descendants
-
finko (Old Dutch)
-
vinke, vink (Middle Dutch)
- vink (Limburgish)
-
vinke, vink (Middle Dutch)
-
finko (Old Dutch)
-
vinke, vink (Middle Dutch)
-
vink (Dutch)
- vink (Afrikaans)
-
vink (Dutch)
-
vinke, vink (Middle Dutch)
-
finco (Old High German)
-
vinke (Middle High German)
- Pienke (Bavarian)
- Fink (German)
- Fink (Pennsylvania German)
-
vinke (Middle High German)
-
finko (Old Saxon)
-
vinke, vink (Middle Low German)
- Fink (Low German)
- finke (Danish)
- finka (Icelandic)
- fink (Swedish)
-
vinke, vink (Middle Low German)