*firigrīpaną
Runic: ᚠᛁᚱᛁᚷᚱᛁᛈᚨᚾᚨ Pronunciation: /ɸi.ri.ˈɣriː.pɑ.nɑ̃/verb · Strong class 1
Meanings
to grasp, to take hold of
Etymology
From *firi- (‘around; through, across’) + *grīpaną (‘to grab, grasp’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | firigrīpō | firigrīpaų | – |
| 2nd singular | firigrīpizi | firigrīpaiz | firigrīp |
| 3rd singular | firigrīpidi | firigrīpai | firigrīpadau |
| 1st dual | firigrīpōz | firigrīpaiw | – |
| 2nd dual | firigrīpadiz | firigrīpaidiz | firigrīpadiz |
| 1st plural | firigrīpamaz | firigrīpaim | – |
| 2nd plural | firigrīpid | firigrīpaid | firigrīpid |
| 3rd plural | firigrīpandi | firigrīpain | firigrīpandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | firigrīpai | – |
| 2nd singular | firigrīpazai | firigrīpaizau |
| 3rd singular | firigrīpadai | firigrīpaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | firigrīpandai | firigrīpaindau |
| 2nd plural | firigrīpandai | firigrīpaindau |
| 3rd plural | firigrīpandai | firigrīpaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | firigraip | firigripį̄ |
| 2nd singular | firigraift | firigripīz |
| 3rd singular | firigraip | firigripī |
| 1st dual | firigripū | firigripīw |
| 2nd dual | firigripudiz | firigripīdiz |
| 1st plural | firigripum | firigripīm |
| 2nd plural | firigripud | firigripīd |
| 3rd plural | firigripun | firigripīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| firigrīpaną | firigrīpandz | firigripanaz |
Descendants
- forgrīpan (Old English)
- 𐍆𐌰𐌹𐍂𐌲𐍂𐌴𐌹𐍀𐌰𐌽 (fairgreipan) (Gothic)