*firigrīpaną

Runic: ᚠᛁᚱᛁᚷᚱᛁᛈᚨᚾᚨ Pronunciation: /ɸi.ri.ˈɣriː.pɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 1

Meanings

to grasp, to take hold of

Etymology

From *firi- (‘around; through, across’) + *grīpaną (‘to grab, grasp’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularfirigrīpōfirigrīpaų–
2nd singularfirigrīpizifirigrīpaizfirigrīp
3rd singularfirigrīpidifirigrīpaifirigrīpadau
1st dualfirigrīpōzfirigrīpaiw–
2nd dualfirigrīpadizfirigrīpaidizfirigrīpadiz
1st pluralfirigrīpamazfirigrīpaim–
2nd pluralfirigrīpidfirigrīpaidfirigrīpid
3rd pluralfirigrīpandifirigrīpainfirigrīpandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfirigrīpai–
2nd singularfirigrīpazaifirigrīpaizau
3rd singularfirigrīpadaifirigrīpaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralfirigrīpandaifirigrīpaindau
2nd pluralfirigrīpandaifirigrīpaindau
3rd pluralfirigrīpandaifirigrīpaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfirigraipfirigripį̄
2nd singularfirigraiftfirigripīz
3rd singularfirigraipfirigripī
1st dualfirigripūfirigripīw
2nd dualfirigripudizfirigripīdiz
1st pluralfirigripumfirigripīm
2nd pluralfirigripudfirigripīd
3rd pluralfirigripunfirigripīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
firigrīpaną firigrīpandz firigripanaz

Find a form

Descendants

  • forgrīpan (Old English)
  • 𐍆𐌰𐌹𐍂𐌲𐍂𐌴𐌹𐍀𐌰𐌽 (fairgreipan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary