*flagǭ

Runic: ᚠᛚᚨᚷᛟ Pronunciation: /ˈɸlɑ.ɣɔ̃ː/

noun · feminine · ōn-stem

Meanings

a blow, hit, punch

Etymology

From Proto-Indo-European *plog-éh2, an o-grade extended form of *pel- (‘to beat, push, drive’). Cognate with Latin plāgō (‘to strike’), Albanian plojë (‘slaughter, carnage; bloodletting’), and πληγή (plēgḗ, ‘stroke (from a sword or pike)’). Related to *flōkaną (‘to beat, strike; lament’)

Declension

CaseSingularPlural
Nom.flagǭflagōniz
Acc.flagōnųflagōnunz
Gen.flagōnizflagōnǫ̂
Dat.flagōniflagōmaz
Inst.flagōnēflagōmiz
Voc.flagǭflagōniz

Find a form

Descendants

  • *flagā (Proto-West Germanic)
    • *flaga (Old Dutch)
      • vlage, vlaghe, vlaech (Middle Dutch)
        • vlaag (Dutch)
  • *flagā (Proto-West Germanic)
    • *flaga (Old Dutch)
      • vlage, vlaghe, vlaech (Middle Dutch)
        • *flaugh (Middle English)
          • flaw (English)
          • flaw (Scots)
  • *flagā (Proto-West Germanic)
    • *flage (Old Frisian)
      • Floage (Saterland Frisian)
      • fleach (West Frisian)
  • *flagā (Proto-West Germanic)
    • *flaga (Old Saxon)
      • flāge, vlāge (Middle Low German)
        • flāge, vlāge, phlāge (Middle High German)
        • Flage, Flaag (Low German)
  • flaga (Old Norse)
    • flage (Danish)
    • flaga (Icelandic)
    • flage (Norwegian)
  • flaga (Old Norse)
    • flagha (Old Swedish)
      • flaga (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary