*flaugijaną

Runic: ᚠᛚᚨᚢᚷᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɸlɑu̯.ɣi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to cause to fly, let fly

Etymology

From pre-Germanic *plowk-éye/o-from an o-grade form of Proto-Indo-European *plewk- (‘to fly, flow, run’), causative of *fleuganą (‘to fly’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularflaugijōflaugijaų–
2nd singularflaugīsiflaugijaisflaugī
3rd singularflaugīþiflaugijaiflaugijaþau
1st dualflaugijōsflaugijaiw–
2nd dualflaugijaþizflaugijaiþizflaugijaþiz
1st pluralflaugijamazflaugijaim–
2nd pluralflaugīþflaugijaiþflaugīþ
3rd pluralflaugijanþiflaugijainflaugijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularflaugijai–
2nd singularflaugijasaiflaugijaisau
3rd singularflaugijaþaiflaugijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralflaugijanþaiflaugijainþau
2nd pluralflaugijanþaiflaugijainþau
3rd pluralflaugijanþaiflaugijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularflaugidǭflaugidēdį̄
2nd singularflaugidēzflaugidēdīz
3rd singularflaugidēflaugidēdī
1st dualflaugidēdūflaugidēdīw
2nd dualflaugidēdudizflaugidēdīdiz
1st pluralflaugidēdumflaugidēdīm
2nd pluralflaugidēdudflaugidēdīd
3rd pluralflaugidēdunflaugidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
flaugijaną flaugijandz flaugidaz

Find a form

Descendants

  • fleygja (Old Norse)
    • floyggja (Faroese)
    • fleygja (Icelandic)
    • fløygja (Norwegian Nynorsk)
  • fleygja (Old Norse)
    • flø̄ghia (Old Swedish)
      • flöja (Swedish)
  • *laugëldak (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary