*flōdijaną

Runic: ᚠᛚᛟᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɸlɔː.ði.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to flood

Etymology

From *flōduz (‘flood’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularflōdijōflōdijaų–
2nd singularflōdīsiflōdijaisflōdī
3rd singularflōdīþiflōdijaiflōdijaþau
1st dualflōdijōsflōdijaiw–
2nd dualflōdijaþizflōdijaiþizflōdijaþiz
1st pluralflōdijamazflōdijaim–
2nd pluralflōdīþflōdijaiþflōdīþ
3rd pluralflōdijanþiflōdijainflōdijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularflōdijai–
2nd singularflōdijasaiflōdijaisau
3rd singularflōdijaþaiflōdijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralflōdijanþaiflōdijainþau
2nd pluralflōdijanþaiflōdijainþau
3rd pluralflōdijanþaiflōdijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularflōdidǭflōdidēdį̄
2nd singularflōdidēzflōdidēdīz
3rd singularflōdidēflōdidēdī
1st dualflōdidēdūflōdidēdīw
2nd dualflōdidēdudizflōdidēdīdiz
1st pluralflōdidēdumflōdidēdīm
2nd pluralflōdidēdudflōdidēdīd
3rd pluralflōdidēdunflōdidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
flōdijaną flōdijandz flōdidaz

Find a form

Descendants

  • *flōdijan (Proto-West Germanic)
    • *fluoden (Old Dutch)
      • vloeden (Middle Dutch)
        • vloeden (Dutch)
  • *flōdijan (Proto-West Germanic)
    • *flēdan (Old English)
      • fleden (Middle English)
        • fleed (Northern Scots)
  • *flōdijan (Proto-West Germanic)
    • *fluoten (Old High German)
      • fluoten, vluoten, vlüeten (Middle High German)
        • fluten (German)
  • *flōdijan (Proto-West Germanic)
    • *flōdian (Old Saxon)
      • vlôden, vlö̂den (Middle Low German)
        • floden (German Low German)
  • flǿða (Old Norse)
    • fløða (Faroese)
    • flæða (Icelandic)
    • flø (Norwegian)
    • flöda (Swedish)
  • flǿða (Old Norse)
    • fløthæ (Old Danish)
      • fløde (Danish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary