*frakweþaną

Runic: ᚠᚱᚨᚲᚹᛖᚦᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌɸrɑ.ˈkʷe.θɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 5

Meanings

to speak against, rebuke, reproach

Etymology

From *fra- + *kweþaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularfrakweþōfrakweþaų–
2nd singularfrakwiþizifrakweþaizfrakweþ
3rd singularfrakwiþidifrakweþaifrakweþadau
1st dualfrakweþōzfrakweþaiw–
2nd dualfrakweþadizfrakweþaidizfrakweþadiz
1st pluralfrakweþamazfrakweþaim–
2nd pluralfrakwiþidfrakweþaidfrakwiþid
3rd pluralfrakweþandifrakweþainfrakweþandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfrakweþai–
2nd singularfrakweþazaifrakweþaizau
3rd singularfrakweþadaifrakweþaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralfrakweþandaifrakweþaindau
2nd pluralfrakweþandaifrakweþaindau
3rd pluralfrakweþandaifrakweþaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfrakwaþfrakwēdį̄
2nd singularfrakwastfrakwēdīz
3rd singularfrakwaþfrakwēdī
1st dualfrakwēdūfrakwēdīw
2nd dualfrakwēdudizfrakwēdīdiz
1st pluralfrakwēdumfrakwēdīm
2nd pluralfrakwēdudfrakwēdīd
3rd pluralfrakwēdunfrakwēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
frakweþaną frakweþandz frakwedanaz

Find a form

Descendants

  • forcweþan (Old English)
    • forquethen (Middle English)
  • firquedan (Old High German)
  • fyrkveða (Old Norse)
    • fyrirkveða (Icelandic)
  • fyrirkveða (Old Norse)
    • fyrirkveða (Icelandic)
  • 𐍆𐍂𐌰𐌵𐌹𐌸𐌰𐌽 (fraqiþan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary