*fulkawīgą
Runic: ᚠᚢᛚᚲᚨᚹᛁᚷᚨ Pronunciation: /ˈɸul.kɑ.ˌwiː.ɣɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
warfare
Etymology
From *fulką (‘folk’) + *wīgą (‘battle’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | fulkawīgą | fulkawīgō |
| Acc. | fulkawīgą | fulkawīgō |
| Gen. | fulkawīgas, fulkawīgis | fulkawīgǫ̂ |
| Dat. | fulkawīgai | fulkawīgamaz |
| Inst. | fulkawīgō | fulkawīgamiz |
| Voc. | fulkawīgą | fulkawīgō |
Descendants
- folwīch (Old Frisian)
-
*folkwīg (Old Saxon)
- volkwîch, volkwîg (Middle Low German)
-
folkwīg (Old High German)
- volcwīc (Middle High German)
-
folcwig (Old High German)
- volcwīc (Middle High German)
-
folkvíg (Old Norse)
- fólkvíg (Icelandic)
-
fólkvíg (Old Norse)
- fólkvíg (Icelandic)