*fundiz²

Runic: ᚠᚢᚾᛞᛁᛉ Pronunciation: /ˈɸun.diz/

adjective · i-stem

Meanings

  1. able to be found, findable
  2. pertaining to finding

Etymology

Verbal adjective derived from the weak preterite (perfect) stem of *finþaną (‘to find’).

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.fundizfundīfundį, -jatōfundijaifundijôzfundijō
Acc.fundijanǭfundijǭfundį, -jatōfundijanzfundijōzfundijō
Gen.fundijas, fundīsfundijaizōzfundijas, fundīsfundijaizǫ̂fundijaizǫ̂fundijaizǫ̂
Dat.fundijammaifundijaizōifundijammaifundijaimazfundijaimazfundijaimaz
Inst.fundijanōfundijaizōfundijanōfundijaimizfundijaimizfundijaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.fundijôfundijǭfundijôfundijanizfundijōnizfundijōnō
Acc.fundijanųfundijōnųfundijôfundijanunzfundijōnunzfundijōnō
Gen.fundīnizfundijōnizfundīnizfundijanǫ̂fundijōnǫ̂fundijanǫ̂
Dat.fundīnifundijōnifundīnifundijammazfundijōmazfundijammaz
Inst.fundīnēfundijōnēfundīnēfundijammizfundijōmizfundijammiz

Find a form

Descendants

  • *fundī (Proto-West Germanic)
    • *fynde (Old English)
      • ēaþfynde (Old English)
  • *fyndr (Old Norse)
    • einfyndr (Old Norse)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary