*furimunāną
Runic: ᚠᚢᚱᛁᛗᚢᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɸu.ri.ˌmu.nɑː.nɑ̃/verb · Weak class 3
Meanings
- to disregard
- to condemn, to judge
Etymology
From *furi- + *munāną (‘to strive, to value’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | furimunō | – | – |
| 2nd singular | furimunaisi | – | furimunai |
| 3rd singular | furimunaiþi | – | furimunāþau |
| 1st dual | furimunōs | – | – |
| 2nd dual | furimunāþiz | – | furimunāþiz |
| 1st plural | furimunāmaz | – | – |
| 2nd plural | furimunaiþ | – | furimunaiþ |
| 3rd plural | furimunānþi | – | furimunānþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | – | – |
| 2nd singular | furimunāsai | – |
| 3rd singular | furimunāþai | – |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | furimunānþai | – |
| 2nd plural | furimunānþai | – |
| 3rd plural | furimunānþai | – |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | furimunadǭ | furimunadēdį̄ |
| 2nd singular | furimunadēz | furimunadēdīz |
| 3rd singular | furimunadē | furimunadēdī |
| 1st dual | furimunadēdū | furimunadēdīw |
| 2nd dual | furimunadēdudiz | furimunadēdīdiz |
| 1st plural | furimunadēdum | furimunadēdīm |
| 2nd plural | furimunadēdud | furimunadēdīd |
| 3rd plural | furimunadēdun | furimunadēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| furimunāną | furimunāndz | furimunadaz |
Descendants
-
*furimunēn (Proto-West Germanic)
- firmonēn (Old High German)
-
*furimunēn (Proto-West Germanic)
-
*farmunon (Old Dutch)
- vermōnen (Middle Dutch)
-
*farmunon (Old Dutch)
-
fyrmuna (Old Norse)
- fyrirmuna (Icelandic)