*gagulaz
Runic: ᚷᚨᚷᚢᛚᚨᛉ Pronunciation: /ˈɣɑ.ɣu.lɑz/noun · masculine · a-stem
Meanings
sweetwillow; gale; myrtle
Etymology
Unknown
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | gagulaz | gagulōz, gagulōs |
| Acc. | gagulą | gagulanz |
| Gen. | gagulas, gagulis | gagulǫ̂ |
| Dat. | gagulai | gagulamaz |
| Inst. | gagulō | gagulamiz |
| Voc. | gagul | gagulōz, gagulōs |
Descendants
-
gagel (Old English)
-
gagel, gaȝel, gawyl, gawl, gail (Middle English)
- gale (English)
- gale, gaal, gaul (Scots)
-
gagel, gaȝel, gawyl, gawl, gail (Middle English)
-
gagelle (Old English)
-
gagel, gaȝel, gawyl, gawl, gail (Middle English)
- gale (English)
- gale, gaal, gaul (Scots)
-
gagel, gaȝel, gawyl, gawl, gail (Middle English)
-
gagolle (Old English)
-
gagel, gaȝel, gawyl, gawl, gail (Middle English)
- gale (English)
- gale, gaal, gaul (Scots)
-
gagel, gaȝel, gawyl, gawl, gail (Middle English)
-
*gal (Old Frisian)
- galjes (West Frisian)
-
*gagal (Old Saxon)
- gāgel (Middle Low German)
-
*gagal (Old Dutch)
-
gagel (Middle Dutch)
- gagel (Dutch)
-
gagel (Middle Dutch)
-
gagel (Old High German)
-
gagel (Middle High German)
- Gagel (German)
-
gagel (Middle High German)
-
gagelrīs (Old High German)
-
gagel (Middle High German)
- Gagel (German)
-
gagel (Middle High German)
-
gagl (Old Norse)
- gaglviður (Icelandic)
-
gaglviðr (Old Norse)
- gaglviður (Icelandic)