*gahlaibô
Runic: ᚷᚨᚺᛚᚨᛁᛒᛟ Pronunciation: /ɣɑ.ˈxlɑi̯.βɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
messmate, comrade, companion
Etymology
From *ga- (associative prefix) + *hlaibaz (‘bread’) + *-ô (personalizing ending).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | gahlaibô | gahlaibaniz |
| Acc. | gahlaibanų | gahlaibanunz |
| Gen. | gahlaibiniz | gahlaibanǫ̂ |
| Dat. | gahlaibini | gahlaibammaz |
| Inst. | gahlaibinē | gahlaibammiz |
| Voc. | gahlaibô | gahlaibaniz |
Descendants
-
*gahlaibō (Proto-West Germanic)
- compāniō (Late Latin)
- *galaiba, kaleibo, galeipo (Old High German)
- 𐌲𐌰𐌷𐌻𐌰𐌹𐌱𐌰 (gahlaiba) (Gothic)