*gamainijaną

Runic: ᚷᚨᛗᚨᛁᚾᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ɣɑ.ˈmɑi̯.ni.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to share, to make public
  2. to participate

Etymology

From *gamainiz (‘shared, communal’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargamainijōgamainijaų–
2nd singulargamainīsigamainijaisgamainī
3rd singulargamainīþigamainijaigamainijaþau
1st dualgamainijōsgamainijaiw–
2nd dualgamainijaþizgamainijaiþizgamainijaþiz
1st pluralgamainijamazgamainijaim–
2nd pluralgamainīþgamainijaiþgamainīþ
3rd pluralgamainijanþigamainijaingamainijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargamainijai–
2nd singulargamainijasaigamainijaisau
3rd singulargamainijaþaigamainijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgamainijanþaigamainijainþau
2nd pluralgamainijanþaigamainijainþau
3rd pluralgamainijanþaigamainijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargamainidǭgamainidēdį̄
2nd singulargamainidēzgamainidēdīz
3rd singulargamainidēgamainidēdī
1st dualgamainidēdūgamainidēdīw
2nd dualgamainidēdudizgamainidēdīdiz
1st pluralgamainidēdumgamainidēdīm
2nd pluralgamainidēdudgamainidēdīd
3rd pluralgamainidēdungamainidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
gamainijaną gamainijandz gamainidaz

Find a form

Descendants

  • *gamainijan (Proto-West Germanic)
    • gimeinen, *gimēnen (Old Dutch)
      • gemeinen, gemênen (Middle Dutch)
  • *gamainijan (Proto-West Germanic)
    • *gimeinen (Old High German)
      • gemeinen (Middle High German)
  • *gamainijan (Proto-West Germanic)
    • gimēnian (Old Saxon)
      • gemēnen (Middle Low German)
  • 𐌲𐌰𐌼𐌰𐌹𐌽𐌾𐌰𐌽 (gamainjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary