*gangaz

Runic: ᚷᚨᚾᚷᚨᛉ Pronunciation: /ˈɣɑŋ.ɡɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

  1. pace, step, gait
  2. walk
  3. way, course

Etymology

From Proto-Indo-European *ǵʰongʰ-o-s, from *ǵʰengʰ- (‘to stride, step’). Synchronically analyzable as a nominal formation from *ganganą (‘to go, walk’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.gangazgangōz, gangōs
Acc.gangąganganz
Gen.gangas, gangisgangǫ̂
Dat.gangaigangamaz
Inst.gangōgangamiz
Voc.ganggangōz, gangōs

Find a form

Descendants

  • *gang (Proto-West Germanic)
    • gang (Old Dutch)
      • ganc (Middle Dutch)
        • gang (Dutch)
  • *gang (Proto-West Germanic)
    • gang, gancg, gong, ġeong, ġiong (Old English)
      • gong, gang, gonge, goonge (Middle English)
        • gang, gong, goung (English)
        • gang, gaung, ging (Scots)
  • *gang (Proto-West Germanic)
    • gang, gong, gung (Old Frisian)
      • gong (North Frisian)
      • Goang (Saterland Frisian)
      • gong (West Frisian)
  • *gang (Proto-West Germanic)
    • gang (Old High German)
      • ganc (Middle High German)
        • Gång (Bavarian)
        • Gang, Gank (Luxembourgish)
  • *gang (Proto-West Germanic)
    • gang (Old High German)
      • ganc (Middle High German)
        • Gang (German)
          • ganek (Polish)
            • גאַניק (ganik) (Yiddish)
  • *gang (Proto-West Germanic)
    • gang (Old High German)
      • ganc (Middle High German)
        • gangue (Middle French)
          • gangue (French)
            • gangue (English)
  • *gang (Proto-West Germanic)
    • gang (Old Saxon)
      • gank (Middle Low German)
        • Gang (Low German)
  • gangr (Old Norse)
    • gang (Danish)
    • gangur (Faroese)
    • gangur (Icelandic)
    • gang (Norwegian Bokmål)
    • gang, gong (Norwegian Nynorsk)
  • gangr (Old Norse)
    • ganger (Old Swedish)
      • gång (Swedish)
  • *kangas (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary