*garrijaną

Runic: ᚷᚨᚱᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣɑr.ri.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to creak, grumble, grate

Etymology

From Proto-Indo-European *gʰer- (‘to make a noise, rattle, gurgle, grumble’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargarrijōgarrijaų–
2nd singulargarrīsigarrijaisgarrī
3rd singulargarrīþigarrijaigarrijaþau
1st dualgarrijōsgarrijaiw–
2nd dualgarrijaþizgarrijaiþizgarrijaþiz
1st pluralgarrijamazgarrijaim–
2nd pluralgarrīþgarrijaiþgarrīþ
3rd pluralgarrijanþigarrijaingarrijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargarrijai–
2nd singulargarrijasaigarrijaisau
3rd singulargarrijaþaigarrijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgarrijanþaigarrijainþau
2nd pluralgarrijanþaigarrijainþau
3rd pluralgarrijanþaigarrijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargarridǭgarridēdį̄
2nd singulargarridēzgarridēdīz
3rd singulargarridēgarridēdī
1st dualgarridēdūgarridēdīw
2nd dualgarridēdudizgarridēdīdiz
1st pluralgarridēdumgarridēdīm
2nd pluralgarridēdudgarridēdīd
3rd pluralgarridēdungarridēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
garrijaną garrijandz garridaz

Find a form

Descendants

  • *garrijan (Proto-West Germanic)
    • *gerren (Old Dutch)
      • gerren (Middle Dutch)
        • gerren, gerriën (Dutch)
  • *garrijan (Proto-West Germanic)
    • ġyrran, ġirran, *ġierran (Old English)
      • ġyrrettan (Old English)
  • *garrijan (Proto-West Germanic)
    • ġyrran, ġirran, *ġierran (Old English)
      • ȝurren, ȝerren, ȝarren, yerren, yarren (Middle English)
        • yar (English)
        • ȝarr, yirr, yerr, yarr (Scots)
  • *garrijan (Proto-West Germanic)
    • *gerren (Old High German)
      • *gerren (Middle High German)
        • girren (German)
  • *garrijan (Proto-West Germanic)
    • *gerrian (Old Saxon)
      • gerren (Middle Low German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary