*gaukaz
Runic: ᚷᚨᚢᚲᚨᛉ Pronunciation: /ˈɣɑu̯.kɑz/noun · masculine · a-stem
Meanings
cuckoo
Etymology
Inherited from Proto-Indo-European *gʰegʰuǵʰos, from *gʰegʰuǵʰ- (‘cuckoo’), which Gąsiorowski makes a reduplicated noun based on *gʰewǵʰ- (‘to hide’), of the type of *kʷékʷlos. Cognate with Latvian dzeguze (‘cuckoo’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | gaukaz | gaukōz, gaukōs |
| Acc. | gauką | gaukanz |
| Gen. | gaukas, gaukis | gaukǫ̂ |
| Dat. | gaukai | gaukamaz |
| Inst. | gaukō | gaukamiz |
| Voc. | gauk | gaukōz, gaukōs |
Descendants
-
*gauk (Proto-West Germanic)
-
*gouk, *gōk (Old Dutch)
- *gook, gooch (Middle Dutch)
-
*gouk, *gōk (Old Dutch)
-
*gauk (Proto-West Germanic)
-
ġēac, ġǣc, ġēc (Old English)
- ȝek, yek, yeke, ȝeac, ȝeke (Middle English)
-
ġēac, ġǣc, ġēc (Old English)
-
*gauk (Proto-West Germanic)
-
gouh, kouch (Old High German)
-
gouch (Middle High German)
- Gauch (German)
-
gouch (Middle High German)
-
gouh, kouch (Old High German)
-
*gauk (Proto-West Germanic)
-
*gōk (Old Saxon)
-
gôk (Middle Low German)
- Göök (German Low German)
-
gôk (Middle Low German)
-
*gōk (Old Saxon)
-
gaukr (Old Norse)
- geykur (Faroese)
- gaukur (Icelandic)
- gouk (Jamtish)
- gokk (Norn)
- gøg (Scanian)
-
gaukr (Old Norse)
-
gøg (Danish)
- gjøk (Norwegian Bokmål)
-
gøg (Danish)
-
gaukr (Old Norse)
-
goke, gowke, gouke, gauk (Middle English)
- gowk, gawk (English)
- gowk, gouk (Scots)
-
goke, gowke, gouke, gauk (Middle English)
-
gaukr (Old Norse)
-
goke, gowke, gouke, gauk (Middle English)
-
gwcw (Middle Welsh)
- gwcw (Welsh)
-
gwcw (Middle Welsh)
-
goke, gowke, gouke, gauk (Middle English)
-
gaukr (Old Norse)
-
gauk (Norwegian Nynorsk)
- gauk (Norwegian Bokmål)
-
gauk (Norwegian Nynorsk)
-
gaukr (Old Norse)
-
gø̄ker (Old Swedish)
- gök (Swedish)
-
gø̄ker (Old Swedish)