*gaukaz

Runic: ᚷᚨᚢᚲᚨᛉ Pronunciation: /ˈɣɑu̯.kɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

cuckoo

Etymology

Inherited from Proto-Indo-European *gʰegʰuǵʰos, from *gʰegʰuǵʰ- (‘cuckoo’), which Gąsiorowski makes a reduplicated noun based on *gʰewǵʰ- (‘to hide’), of the type of *kʷékʷlos. Cognate with Latvian dzeguze (‘cuckoo’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.gaukazgaukōz, gaukōs
Acc.gaukągaukanz
Gen.gaukas, gaukisgaukǫ̂
Dat.gaukaigaukamaz
Inst.gaukōgaukamiz
Voc.gaukgaukōz, gaukōs

Find a form

Descendants

  • *gauk (Proto-West Germanic)
    • *gouk, *gōk (Old Dutch)
      • *gook, gooch (Middle Dutch)
  • *gauk (Proto-West Germanic)
    • ġēac, ġǣc, ġēc (Old English)
      • ȝek, yek, yeke, ȝeac, ȝeke (Middle English)
  • *gauk (Proto-West Germanic)
    • gouh, kouch (Old High German)
      • gouch (Middle High German)
        • Gauch (German)
  • *gauk (Proto-West Germanic)
    • *gōk (Old Saxon)
      • gôk (Middle Low German)
        • Göök (German Low German)
  • gaukr (Old Norse)
    • geykur (Faroese)
    • gaukur (Icelandic)
    • gouk (Jamtish)
    • gokk (Norn)
    • gøg (Scanian)
  • gaukr (Old Norse)
    • gøg (Danish)
      • gjøk (Norwegian Bokmål)
  • gaukr (Old Norse)
    • goke, gowke, gouke, gauk (Middle English)
      • gowk, gawk (English)
      • gowk, gouk (Scots)
  • gaukr (Old Norse)
    • goke, gowke, gouke, gauk (Middle English)
      • gwcw (Middle Welsh)
        • gwcw (Welsh)
  • gaukr (Old Norse)
    • gauk (Norwegian Nynorsk)
      • gauk (Norwegian Bokmål)
  • gaukr (Old Norse)
    • gø̄ker (Old Swedish)
      • gök (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary