*gilją
Runic: ᚷᛁᛚᛃᚨ Pronunciation: /ˈɣil.jɑ̃/noun · neuter · ja-stem
Meanings
cleft; gully
Etymology
From Proto-Indo-European *ǵʰēy- (‘to yawn, gape’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | gilją | giljō |
| Acc. | gilją | giljō |
| Gen. | giljas, gilis | giljǫ̂ |
| Dat. | giljai | giljamaz |
| Inst. | giljō | giljamiz |
| Voc. | gilją | giljō |
Descendants
-
*gilli (Proto-West Germanic)
-
*gilli, *gill (Old High German)
- gil (Middle High German)
-
*gilli, *gill (Old High German)
-
gil (Old Norse)
- gil (Faroese)
- gil (Icelandic)
-
gil (Old Norse)
-
gille, gylle (Middle English)
- gill, ghyll (English)
- gil, gill, gyll (Scots)
-
gille, gylle (Middle English)