*glitmunjaną
Runic: ᚷᛚᛁᛏᛗᚢᚾᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣlit.mun.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to shine, glitter
Etymology
From pre-Proto-Germanic *gʰlidmon-ye-ti, from *gʰléid-mō ~ gʰlid-men-és (whence *glitmô (‘shine’)), from *gʰléideti (‘to shine’) (whence *glītaną), from Proto-Indo-European *ǵʰléy-de-ti, from *ǵʰley- (‘to shine’) + *-deti.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | glitmunjō | glitmunjaų | – |
| 2nd singular | glitmunisi | glitmunjais | glitmuni |
| 3rd singular | glitmuniþi | glitmunjai | glitmunjaþau |
| 1st dual | glitmunjōs | glitmunjaiw | – |
| 2nd dual | glitmunjaþiz | glitmunjaiþiz | glitmunjaþiz |
| 1st plural | glitmunjamaz | glitmunjaim | – |
| 2nd plural | glitmuniþ | glitmunjaiþ | glitmuniþ |
| 3rd plural | glitmunjanþi | glitmunjain | glitmunjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | glitmunjai | – |
| 2nd singular | glitmunjasai | glitmunjaisau |
| 3rd singular | glitmunjaþai | glitmunjaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | glitmunjanþai | glitmunjainþau |
| 2nd plural | glitmunjanþai | glitmunjainþau |
| 3rd plural | glitmunjanþai | glitmunjainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | glitmunidǭ | glitmunidēdį̄ |
| 2nd singular | glitmunidēz | glitmunidēdīz |
| 3rd singular | glitmunidē | glitmunidēdī |
| 1st dual | glitmunidēdū | glitmunidēdīw |
| 2nd dual | glitmunidēdudiz | glitmunidēdīdiz |
| 1st plural | glitmunidēdum | glitmunidēdīm |
| 2nd plural | glitmunidēdud | glitmunidēdīd |
| 3rd plural | glitmunidēdun | glitmunidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| glitmunjaną | glitmunjandz | glitmunidaz |
Descendants
- 𐌲𐌻𐌹𐍄𐌼𐌿𐌽𐌾𐌰𐌽 (glitmunjan) (Gothic)